FANDOM


Η θεωρία της Συναισθηματικής νοημοσύνης διατυπώθηκε αρχικά από τους Salovey και Μayer (1990). Το 1995 ο Daniel Goleman παρουσίασε την θεωρία του περί συναισθηματικής νοημοσύνης βασιζόμενος στις τελευταίες πρωτοποριακές ανακαλύψεις των νευροεπιστημών γύρω από τη λειτουργία του εγκεφάλου και την ανθρώπινη συμπεριφορά. Χρησιμοποιώντας τα ευρήματα από συστηματικές κλινικές μελέτες, ο Goleman προσδιορίζει τους παράγοντες που κάνουν κάποιους ανθρώπους να πετυχαίνουν και κάποιους να αποτυγχάνουν στη ζωή τους. Αυτοί οι παράγοντες συνθέτουν μια εντελώς διαφορετική ευφυΐα, που δεν είναι άλλη από την συναισθηματική νοημοσύνη. Με τον όρο αυτό εννοείται η ικανότητα να αναγνωρίζουμε τα δικά μας συναισθήματα και των άλλων, να δημιουργούμε κίνητρα για τον εαυτό μας και να χειριζόμαστε σωστά τόσο τα συναισθήματα όσο και τις σχέσεις μας.

Σύμφωνα με την θεωρία αυτή, η συναισθηματική νοημοσύνη έχει μεγαλύτερη σημασία από το δείκτη νοημοσύνης (ΔΝ) ή την εξειδίκευση, εάν θέλουμε να καθορίσουμε ποιος διαπρέπει σε μια εργασία, οποιαδήποτε εργασία, και ότι ειδικά για την διακεκριμένη ηγεσία η συναισθηματική νοημοσύνη μετρά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.